Made in Galiza de Sechu Sende

Foi un pracer ler un libro tan fresco e orixinal, cada un dos relatos é unha demostración de imaxinación, tenrura e retranca.

Unha chamada á concienciación de que o idioma é noso, como tal temos o dereito de falalo e a obriga de protexelo. 

Sechu Sende, autor de Made in Galiza

Pais non me neguedes o que é meu, quero a nosa lingua na miña boca.

Un “quero té”; quéceche a gorxa.

Un quérote; ponche a alma morna e fai latexar o corazón ao son dun sorriso.

-Cada pobo elaborou ao longo de milleiros de anos o seu propio idioma. (Sechu Sende).

Mide as miñas palabras e faime un gabán de lingua.

Eh, Cuidadito! Que a mi no me gusta el gallego, pero estoy orgulloso de ser gallego. ABORIXE SEN DENOMINACIÓN DE ORIXE.

Aí tes o meu coraçón,

Si o queres matar ben podes,

Pero, como estás ti dentro,

tamén, si ti o matas, morres.

Rosalía de Castro

Chelo Fontán

 *****

O que eu prefiro para aprender o inglés é primeiro ir a unha academia polo menos 6 meses e despois facer unha estadía en Inglaterra.

Hoxe o ter coñecemento de idiomas dáche a oportunidade de poder moverte dun país a outro, e por desgraza temos que aprender o inglés.

Mais isto é diferente: aquel castelanismo que me fixo suar de medo na miña propia casa, viña coa intención de me facer desaparecer.

 Pues ya se sabe que alguien que no tiene raíces no puede volar.

 Desde aquela falamos todos os días. O meu país dime cousas interesantes e eu vouno coñecendo mellor.

 O importante non é o camiño, senón andalo. Paso a paso créanse as ilusións que son o sal da vida.

 Gerardo Lago

 

Unha novela do Rexurdimento

Capa da máis recente edición de Maxina, ou a filla espúrea

Despois de lermos e comentarmos Made in Galiza, imos xa cunha nova lectura. Desta feita será outro libro do Rexurdimento, Maxina, ou a filla espúrea. Levaremos lidos os 9 primeiros capítulos para falarmos deles o día 8 de febreiro próximo na aula 17 da EOI. O autor é Marcial Valladares. Como sabedes, trátase da primeira novela como tal do Rexurdimento. A edición en libro é de 1880 mais foi publicada antes ese mesmo ano por entregas na revista La Ilustración Gallega y Asturiana. Das varias edicións actuais a mellor é a máis recente, a da editorial Sotelo Blanco, feita por Xosé A. Fernández Salgado. Esta edición é a que respecta máis a obra tal como foi escrita. Nesta edición o nome de Maxina aparece escrito Majina, pois o autor utilizaba esta grafía histórica. Naturalmente hai que ler estes casos con x.

Marcial Valladares (1821-1903) naceu en Vilancosta, Berres (A Estrada), ao pé do río Ulla. Ademais da obra antes citada, as súas principais obras son o Diccionario Gallego-castellano (1884), os Elementos de Gramática Gallega (inédita até 1970), o cantigueiro musical Ayes de mi país (1865), un Cantigueiro Popular (1867) e medio cento de poesías, editadas en 2003 co título Poesías por Edicións Xerais.

A idea de ler esta novela, alén de coñecermos máis esa etapa na nosa literatura, ten que ver coa idea de facermos unha excursión (contra a primavera) pola zona da Ulla que inclúe a visita ao Pico Sagro, monte que aparece na obra, como veredes.

O Pico Sagro entre o neboeiro

Nese mar branco / ou neboeiro mesto / o Pico Sagro (foto do blog Ártabros)