eoidevigo on Xuño 13th, 2014

Cando baixan á ribeira débelles parecer que entran no paraíso. Alí medran as laranxeiras, as amendoeiras, as cidreiras. É a leda terra do viño, das froitas doces, das cántigas rexoubantes… Pavías, figos de vendima, béveras, pexegos, nésperas. Xa na Candeloria amósase a primavera e os días son quentes e as noites tépedas. Todo é dondo, […]

Continue reading about Á lus do candil de Ánxel Fole

eoidevigo on Maio 29th, 2014

  chopo s.m. Planta vivaz da familia das escrofulariáceas (Verbascum thapsus), con talo ergueito, cuberto de borra espesa e cincenta, follas abrancazadas, grosas, moi pilosas, flores en espiga, amarelas e froito capsular. SIN. verbasco. (Dic. Xerais) Propiedades medicinais: as flores teñen un pigmento amarelo que xa utilizaban as mulleres romanas para poren os cabelos louros. […]

Continue reading about chopo

eoidevigo on Abril 4th, 2014

  A intervención de Teresa Moure Determinados poderes non permiten que o mundo sexa un escenario onde cadaquén baleirar o que leva dentro (A intervención) Un grupo de amigos, un tanto atípicos, forman un comando artístico-revolucionario co propósito de faceren unha intervención nas montañas do Courel, en concreto nunha mina a ceo aberto abandonada. Para […]

Continue reading about A intervención e Nimbos

eoidevigo on Marzo 14th, 2014

Esta receita é da miña nai, que conta que era o xeito tradicional de prepararen o polo na súa casa (Tameiga – Mos) para levaren ás romarías. Como era para levar e xantar en frío non se lle facía gornición, agás uns pementos asados, pero se se comía na casa facíanse gornicións de patacas (fritidas […]

Continue reading about polo ás festas

eoidevigo on Febreiro 23rd, 2014

chafariz s.f. Fonte con un ou máis pichos por onde sae a auga a chorro. Fotos: Xelo dos Cans    

Continue reading about chafariz

Poderían ser outras dez, e tamén cen, porque o galego está feito un moi bo mozo, mais aquí e agora ocórrenseme estas: O diminutivo. Canta afectividade hai no diminutivo galego! Semella mentira que en algo tan pequeno (e que pode haber máis pequeno ca un diminutivo?) poida coller tanta emotividade. A diferenza do seco diminutivo […]

Continue reading about Dez razóns (lingüísticas) para amar (e mesmo desexar) o galego

eoidevigo on Xaneiro 27th, 2014

  A lectura de Herbario de Sándor Márai, tradución editada por Rinoceronte, foi moi enriquecedora e especial. Un ensaio existencial mergullado na pura filosofía da vida, no pensamento elevado que busca unha explicación real sobre o home na sociedade. A análise de todas as características ou circunstancias tentan ser resoltas con historias, pequenas historias ou […]

Continue reading about De Herbario a Contos de familia

eoidevigo on Xaneiro 24th, 2014

Autor da foto: Xelo toco s.m. Parte do tronco que fica na terra despois de cortada unha árbore. Sinónimos: cepa, cepo, cotaño, coto, cotón, couce, coza, cozo.

Continue reading about toco

eoidevigo on Xaneiro 20th, 2014

  Benqueridos compañeiros do Club de Lectura 5.1 Ao voso carón neste mundo de couza (ama tanto os libros que ata os come). Aprendín, a escoitar os libros con máis sosego e pracer. Aprendín, a ler nos coloquios literarios dos meus compañeiros. Aprendín, a mastigar o lido e a estampalo no papel para compartilo convosco. […]

Continue reading about Despedida + Contos de familia

eoidevigo on Xaneiro 7th, 2014

  Herbario, Sándor Márai  A lectura desta obra gustoume moito, deixoume colonizada pola esperanza de ser quen de continuar a aprendizaxe de vida mentres teña alento. Saquei en claro do que lin, tanto en Herbario como na biografía do autor, que é moito máis doado pensar que vivir, é máis sinxelo presentar que actuar e […]

Continue reading about Dous comentarios sobre Herbario